Przedszkole nr 177
szukaj 
szukaj w   
Wyszukiwanie zaawansowane
 
  Biuletyn Informacji Publicznej
 

BIP - Przedszkole nr 177 > Menu Podmiotowe > Kompetencje > Cele i metody wychowania przedszkolnego

Cele i metody wychowania przedszkolnego  
 

Celem wychowania przedszkolnego jest:

• Wspomaganie dzieci w rozwijaniu uzdolnień oraz kształtowanie czynności intelektualnych potrzebnych im w codziennych sytuacjach i w dalszej edukacji;

• Budowanie systemu wartości, w tym wychowywanie dzieci tak, żeby lepiej orientowały się w tym, co jest dobre, a co złe;

• Kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej koniecznej do racjonalnego radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach, w tym także do łagodnego znoszenia stresów i porażek;

• Rozwijanie umiejętności społecznych dzieci, które są niezbędne w poprawnych relacjach z dziećmi i dorosłymi;

• Stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

• Troska o zdrowie dzieci i ich sprawność fizyczną; zachęcanie do uczestnictwa w zabawach i grach sportowych;

• Budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym, przyrodniczym i technicznym oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń w sposób zrozumiały dla innych;

• Wprowadzenie dzieci w świat wartości estetycznych i rozwijanie umiejętności wypowiadania się poprzez muzykę, małe formy teatralne oraz sztuki plastyczne;

• Kształtowanie u dzieci poczucia przynależności społecznej (do rodziny, grupy rówieśniczej i wspólnoty narodowej) oraz postawy patriotycznej;

• Zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności, a także kształtowanie tych wiadomości i umiejętności, które są ważne w edukacji szkolnej.

Cele te są realizowane we wszystkich obszarach działalności edukacyjnej przedszkola.

Kompetencje kadry pedagogicznej

Kadra pedagogiczna naszego przedszkola to wykształceni i doświadczeni nauczyciele, stymulujący wszystkie sfery osobowości dzieci, dbający o ich harmonijny rozwój w miłej, serdecznej i przyjacielskiej atmosferze. Stawiane dzieciom zadania dostosowane są do możliwości, potrzeb, zainteresowań oraz wieku dziecka.

W celu zapewnienia jak najlepszego i fachowego wychowania dzieci, nauczyciele dokształcają się i wzbogacają swoje umiejętności podczas studiów, kursów, warsztatów oraz szkoleń.

Metody pracy

Program, według którego realizowany jest proces dydaktyczno-wychowawczy w naszym przedszkolu został dobrany tak, aby spełniał oczekiwania nas wszystkich, tzn. dzieci wraz z rodzicami oraz nauczycieli. Założyliśmy, że powinien uwzględniać wszechstronny rozwój osobowości dziecka oraz jego zdolności, zainteresowania i zamiłowania.

Celem realizacji programu edukacyjnego jest osiągnięcie przez dzieci dojrzałości umysłowej, fizycznej i społeczno-moralnej, umożliwiającej powodzenie w nauce szkolnej i sprostanie obowiązkom stawianym przez szkołę oraz przygotowanie do życia w otaczającej nas rzeczywistości.

Wieloletnia praktyka, zdobyta wiedza podczas studiów oraz ciągłe dokształcanie się i poszukiwanie nowych rozwiązań w pracy dydaktyczno-wychowawczej pomagają w opracowaniu modelu wychowania zgodnego z obecnymi potrzebami dzieci i rodziców, programem edukacyjnym oraz zmieniającą się rzeczywistością.

Wprowadzane przez nas metody to efekt naszej pracy i obserwacji dzieci, ich zachowań, rozwoju, pojawiających się problemów wychowawczych u dzieci w XXI wieku. Zdobywana wiedza z różnych metod, wybiórczo dostosowywana jest do potrzeb naszych dzieci i do współczesnych czasów.

Wychowanie w przedszkolu jest nieustannym i ciągłym procesem, a główny nacisk kładziony jest na naturalny rozwój poznawczy.

W naszej pracy korzystamy z metody "społecznych reguł" Marii Montessori, według której dzieci uczą się od siebie wzajemnie. Zwracamy uwagę na potrzeby dzieci, dbamy o to, by były wyciszone i uczyły się samodzielności.

Dzieci same wybierają rodzaj, czas i miejsce zabawy, a zabawki są w zasięgu oczu dzieci.

Stosujemy także metodę tworzenia zabawek i pomocy dydaktycznych przez dzieci i nauczycieli. Uczy to dzieci szacunku i wyrabia emocjonalny stosunek do wykonanych przez siebie przedmiotów. Jednakże przy ich tworzeniu korzystamy wyłącznie z bezpiecznych materiałów.

W trakcie pracy z dziećmi stosujemy różnorodne metody wychowawcze:

 

Kinezjologia

Otwartość na zmiany i elastyczność myślenia to bardzo przydatne w życiu cechy. Mogą przesądzić o przyszłych sukcesach naszych dzieci i ich zadowoleniu.

Rozwijanie twórczego myślenia realizowane jest poprzez wprowadzanie elementów kinezjologii edukacyjnej.

KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA TO METODA SKUTECZNEGO ROZWOJU I UCZENIA SIĘ.

Kinezjologia jest nauką o związkach ruchu naszego ciała z organizacją i funkcjonowaniem mózgu. Jest to dziedzina wiedzy o człowieku, wykorzystująca elementy psychologii, pedagogiki, neurofizjologii i anatomii. Celem kinezjologii jest przekazywanie wiedzy, potrzebnej do wykorzystania potencjału naszego umysłu, abyśmy mogli z łatwością i w naturalny sposób uczyć się, rozwijać i zachować zdrowie.

Kinezjologia edukacyjna jest oparta na badaniach i doświadczeniu zawodowym dr Paula Dennisona, który odkrył, że istnieje wzajemna zależność pomiędzy rozwojem fizycznym, a umysłowym.

Metoda ta o wielu lat jest wykorzystywana w pracy z dziećmi i dorosłymi na całym świecie. Według specjalistów kinezjologii edukacyjnej ruch jest drzwiami do nauki. Metody tego programu bazują na prostych i zabawnych ruchach, które możemy wykorzystać podczas zajęć, mających na celu aktywizację naturalnych mechanizmów samoregulacji i rozwoju, a także integrację asymetrycznych funkcji lewej i prawej półkuli mózgu.

Dzięki ćwiczeniom z zakresu kinezjologii:

  • uczymy się łatwiej i szybciej
  • czytamy bez wysiłku i z przyjemnością
  • zwiększamy swoją koncentrację
  • redukujemy stres
  • poprawiamy koordynację całego ciała
  • zwiększamy motywację do nauki i energię do pracy i zabawy
  • pomagamy dzieciom ze specjalnymi trudnościami w uczeniu się, takimi jak: dysleksja, dysortografia, dzieciom nadpobudliwym ruchowo, z zaburzeniami zachowania, np.: agresja, lęk

Zajęcia z komputerem

W dobie obecnego rozwoju techniki i cywilizacji nie unikniemy kontaktu z komputerem, a umiejętne jego wykorzystanie może przynieść pozytywne efekty. Zadaniem nauczyciela jest odpowiedni dobór programu, dokładne zaplanowanie czasu pracy oraz umiejętne włączenie go w tok zajęć dydaktycznych.

Edukacyjne programy komputerowe:

  • wspomagają w sposób atrakcyjny i efektywny zdobywanie wiedzy oraz jej utrwalanie
  • dyscyplinują i koncentrują dzieci
  • umożliwiają dostosowanie tempa pracy do możliwości i rozwoju intelektualnego dziecka
  • dostarczana różnorodność bodźców (znaki werbalne, obrazowe, graficzne oraz słowne), działających na uczącego się powoduje uruchomienie wielu rodzajów aktywności: spostrzeżeniowej, manualnej, intelektualnej i emocjonalnej
  • wspomagają rozwój procesów poznawczych, mowy, myślenia, wrażeń wzrokowych i słuchowych
  • stanowią atrakcyjne dla dziecka źródło wiedzy z różnych dziedzin

Odpowiednio dobrane zabawy i gry multimedialne stymulują rozwój dziecka, a komputer jest istotnym narzędziem w procesie kształcenia.

 

Zabawy ruchowe

Sprawność ruchową dzieci kształtujemy poprzez gry i zabawy ruchowe oraz ćwiczenia gimnastyczne, głównie według metody Kazimiery Wlaźnik. Należą do nich zabawy i cwiczenia:

  • kształtujące postawę
  • orientacyjno-porządkowe
  • bieżne
  • z elementami równowagi
  • na czworakach
  • z elementami rzutu, celowania,toczenia
  • z elementami wspinania się (drabinki)
  • z elementami skoku i podskoku
  • korygujące wady postawy, przeciwdziałanie płaskostopiu

Do ćwiczeń gimnastycznych wykorzystujemy pomoce i sprzęty sportowe: małe o duże piłki, woreczki, szarfy, obręcze, chusteczki, ławki szwedzkie, drabinki.

 

Zajęcia matematyczne

Kształtowanie pojęć matematycznych realizujemy w oparciu o "Edukację matematyczną dzieci" wg Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej.

Metoda ta to zakres kształcenia sprzyjający stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci, zmierzająca do połączenia w jeden proces:

  • intensywnego wspomagania rozwoju inteligencji operacyjnej dzieci
  • kształtowania odporności emocjonalnej potrzebnej dzieciom do pokonywania trudności
  • rozwijania umiejętności matematycznych stosowanych w codziennym życiu i wymaganych potem na lekcjach matematyki

Zajęcia wychowawcze

W rozwiązywaniu trudnych problemów wychowawczych wykorzystujemy metodę opracowaną przez doktora Marshala B. Rosenberga "Porozumienie bez przemocy".

Zadaniem tej metody jest pokazanie, jak my, ludzie powinniśmy wzajemnie odnosić się do siebie. Dzięki niej uczymy się uzewnętrzniać swoje potrzeby i oczekiwania, a także akceptować odpowiedzi, których nie zawsze mamy ochotę wysłuchać. Doktor M. B. Rosenberg przedstawia nam, jak w życiu codziennym można rozwiązywać problemy, które wynikają z nieumiejętnego komunikowania się.

Stosowanie "Porozumienia bez przemocy" w przedszkolu pozwala na zmniejszenie konfliktów między dziećmi, uczy, jak rozmawiać, wyrażać swoje uczucia i potrzeby.

 

Ćwiczenia metodą ruchu rozwijającego

ZAŁOŻENIA METODY RUCHU ROZWIJAJĄCEGO

Weronika Sherborne tworząc metodę Ruchu Rozwijającego, zwaną w Wielkiej Brytanii "Developmental Movement", opierała się przede wszystkim na teorii R. Labana oraz na doświadczeniach z własnej długoletniej pracy z dziećmi upośledzonymi umysłowo. Wypracowany w latach sześćdziesiątych system ćwiczeń ma zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci i korygowaniu jego zaburzeń. Główna idea metody wyraża się w stwierdzeniu, że posługiwanie się ruchem jest narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez W. Sherborne system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłymi w trakcie tzw. "baraszkowania". Prostota i naturalność są głównymi walorami metody Weroniki Sherborne i stanowią o jej wartości i powodzeniu.

Podstawowe założenia metody, to rozwijanie przez ruch:

  • świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,
  • świadomości przestrzeni i działania w niej,
  • dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Dziecko poznaje więc własne ciało i przestrzeń, która je otacza, spotyka w niej innego człowieka, uczy się współpracować, zdobywa zaufanie do siebie i innych, a czując się bezpieczne może stać się twórcze. Ruch jest zabawą, która daje przeżycie radości i dzielenia jej z innymi, co jest bardzo ważne w nawiązywaniu kontaktów społecznych.

 
 
Wprowadził Hajduk Joanna 13-12-2012
Aktualizujący Hajduk Joanna 13-12-2012
Zatwierdzający Hajduk Joanna 13-12-2012
Publikujący Bartold Jan (Gabinet Prezydenta (GP)) 14-12-2012
Liczba odwiedzin: 1346
Rejestr zmian